islamic culture
انسان و حیوان
با امید به یگانه هستی بخش این بحث را آغاز می کنیم امید است گامی در جهت شناساندن فرهنگ اسلامی برداشته باشیم.
۱- تفاوت های انسان و حیوان
اصولا در مکاتب مختلف در این باب بحث ها شده است که به طور خلاصه بیان می کنم و سپس نظر دین مبین اسلام در این باب را مطرح می کنم .
دکارت می گوید تنهاوجودجاندار انسان است و حیوان حتی موجود زنده نیست . فلاسفه غرب و جمعیت غالب تمدن نو ظهور و ناقص غربی نظر بر این دارند که انسان با حیوان برابری می کند. یعنی انسان نیز نوعی حیوان است باتنها یک سری نیازهای مادی بیشتر .
اما اسلام می گوید تفاوت های اساسی وجود دارد که این تفاوت ناشی از بینش ها و گرایش های آن دو است . یعنی انسان یک سری بینش ها و گرایش های بیشتر از حیوان دارد یا به عبارتی دیگر بینش ها و گرایش های حیوان محدود است .
محدودیت های بینش حیوان :
حیوان بینش و نگاهی سطحی نگر دارد یعنی کاری به این ندارد که مثلا علفی که میخورد از لحاظ میکروسکوپی چگونه است .
حیوان بینشی فردی دارد یعنی اجتماعی نیست و اصلا به فکر این نیست که مثلا هم نوعم گرسنه است.
حیوان بینشی منطقه ای دارد یعنی کاری به این ندارد که مثلا در فلان قاره چه خبر است .
حیوان بینشی حالی دارد یعنی کاری به آینده و گذشته ندارد مثلا کاری ندارد که در آینده سیل می آید یا نه.
در باب خواسته ها نیز همین محدودیت ها هست مضاف بر اینکه خواسته های حیوان منحصرا مادی است ولی انسان خواسته هایی معنوی دارد . همین تفاوت هاست که انسان را انسان و حیوان را حیوان کرده . به مجموعه بینش های انسان نسبت به هستی عقل گویند و به مجموعه خواست های انسان ایمان گویند بنابراین عقل و ایمان سبب تمایز انسان و حیوان شده.
